Wat een parel is er uitgekomen zeg, potverdikkie. Onder andere Robin Pecknold (Fleet Foxes), Sleepy Sun en Vetiver hebben de handen ineen geslagen en Songs for Beginners opnieuw opgenomen. Dit solodebuut van Graham Nash verscheen in 1971 en is, mijnsinziens geheel onterecht, een beetje vergeten. Een kleine introductie lijkt me dan ook op zijn plek.
Graham Nash wordt geboren op 2 februari 1942 in het Britse Blackpool. Hij maakt vanaf 1962 fuore als gitarist van The Hollies om deze band in 1968 weer te verlaten en de oversteek te maken van Groot-Brittanië naar de Verenigde Staten. Hier loopt hij Stephen Stills en David Crosby tegen het lijf. Deze twee waren niet de minste, Stills was gitarist geweest in Buffalo Springfield en Crosby in The Byrds. Al snel blijkt dat hun stemmen prachtig samen klinken en er wordt besloten dat er een plaat moet komen. Dit album verschijnt in 1969 onder de eenvoudige titel: Crosby, Stills & Nash.
Een jaar later wordt dit album opgevolgd door Déjà Vu. Dit keer is het trio versterkt door de Canadese treurwilg Neil Young, die geen vreemde is voor Stills. Young was eveneens lid van Buffalo Springfield.
Voor mij is het hoogtepunt op Déjà Vu het, door Nash geschreven 'Our House'. Een lofzang op het leven dat hij leidde met Joni Mitchell. Dit nummer was voor mij ook de reden om me te verdiepen in het latere oeuvre van Nash, dat geweldige liedjes bevat.
Na alle feestelijkheden met Crosby, Stills en Young, komt Nash in 1971 zoals gezegd met Songs for Beginners. Een plaat die een spiegel vormt voor zichzelf (Man in the Mirror, Simple Man) als een spiegel op de wereld is (Military Madness). Dit alles verpakt in, zoals Gijsbert Kramer zou zeggen: Liedjes. Liedjes met een hoofdletter welteverstaan, want wat de nummers van Nash hebben een duidelijk kop en staart. Wat hen bijzonder maakt, zijn de melodiën die wegvloeien zonder er grip op te kunnen krijgen. Het stroomt alle kanten op en laat je de mooiste plekken zien. Tekstueel is het geheel in eerste instantie eenvoudig, dit betekent echter niet dat ze niks betekenen. Kwaliteit boven kwantiteit laten we maar zeggen.
Zoals al gezegd, het album is een beetje in de vergetenheid geraakt. Het tribute-album is daarom ook hard nodig. Het album is verschenen bij Grassroots Records en heet voluit: Songs for Beginners - a tribute to Graham Nash. Het album toont aan dat het schrijftalent van Nash tijdloos is. Sterker nog, de nieuwe uitvoeringen klinken bijzonder fris en aangenaam tussen de folkartiesten die de wereld de laatste jaren rijker is geworden. Ik zou zeggen dat de oude garde het wint van de nieuwe, als het niet zo'n pessimistische bewering zou zijn. De albums van meewerkende artiesten als Vetiver en Fleet Foxes zijn immers ook niet voor de poes.
Iets heel anders. Er zijn weer een aantal releasedates bekend gemaakt van platen waar ik op zit te wachten, zie hieronder:
14 sept The Walkmen - Lisbon
14 sept Interpol - Interpol
28 sept: Women - Public Strain
Nog verwacht:
Een nieuwe plaat van Fleet Foxes en Alamo Race Track.
18 jun: Update. Er komt dit jaar geen full lenght van The War On Drugs maar een EP. Nadere informatie hierover volgt.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten