Lijstjes

Het is eind van het jaar dus de jaarlijstjes worden weer gepubliceerd. Het leuke is dat het ook het eind van het decennium is en er dus nog een extra lijstje wordt toegevoegd. Allereerst 2009:

2009 was een goed jaar maar wat mij betreft niet zo'n topper als 2008. Op het gebied van Nederlands product was het echter wel heel erg goed. Excelsior d

eed het goed dit jaar met een album van Awkward I en Moss. Johan bracht eveneens een album

uit dat goed te verstouwen was maar de kritiek die je vaak hoort rondom die band werd waar gemaakt, het was wel heel degelijk. Het beste nummer van het album

Maria was niet afkomstig van voorman Jacco de Greeuw, wat opvallend was. Internationaal was het minder dan 2008. Er waren fijne nieuwe bandjes zoals the Pains of Being Pure at Heart en Girls maar een klapper zoals Fleet Foxes vorig jaar zat er wat mij betreft niet tussen. De top 10 bevat vooral folk. Twee platen die hiervan afwijken zijn The Horrors en Real Estate. The Horrors brachten in 2007 hun debuut uit maar die deed mij weinig. Het lag er allemaal iets te veel bovenop, zwarte haren, hoge kapsels en teksten over horror. Aanvankelijk was ik dus sceptisch ten opzichte van Primary Colours maar ik werd aangenaam verrast. Waar ik Strange House een beetje te springerig vond zo heerlijk loom is Primary Colours. Een terechte nummer 4. Real Estate tenslotte is surf met een beetje psychedelische invloeden.

De plaat kinkt fris en origineel doordat het album pas

17 november is uitgebracht zal hij in veel lijstjes ontbreken, ten onrechte. Hij is goed voor de nummer 10 in mijn eindlijst. Genoeg geluld, tijd voor de lijst.

1. awkward i - i really should wisper

2. Moss - Never Be Scared / Don't Be A Hero

3. Woods - Songs of Shame

4.The Horrors - Primary Colours

5. Bill Callahan - Sometimes I Wish I Were An Eagle

6. Girls - Album

7. The Cave Singers - Welcome Joy

8. Mumford & Sons - Sigh No More

9. The Pains of Being Pure at Heart - The Pains of Being Pure at Heart

10. Real Estate - Real Estate

Kurt Vile valt helaas buiten de boot omdat op zijn Matador-debuut Childish Prodigy wel goede nummers bevatten maar ook wat saaie nummers. Neil Young en Bob Dylan maakten ook niet het album van hun leven dus die staan er ook niet in. Tenslotte werd de fijnste EP gemaakt door Small Black, hopelijk een langspeler in 2010.

De top 2000-09 komt eraan!

Een venster op Hitchcock's vakmanschap

Rear Window (1954) is een onvervalste Hitchcock-klassieker die nauwelijks gedateerd is. De 'master of suspense' vertelt in deze film het verhaal van een fotograaf Jefferson (James Stewart) die thuis zit met een gebroken been en eigenlijk niks kan doen. Als tijdverdrijf bespiedt hij zijn buren en hij vermoedt dat zijn achterbuurman zijn vrouw heeft vermoord en begraven. Hoewel hij aanvankelijk alleen lijkt te staan weet hij de mensen om zich heen toch te overtuigen. Wat volgt is een knap staaltje voyeurisme verbeeldt in de vele point of view shots.

De handtekening van Hitchcock wordt al zichtbaar in de eerste scène waarbij een long shot, kriskras door de setting gaat waarbij hij de kijker vooral wil laten kennis maken met de alledaagse setting: een New Yorkse flat ergens in Manhattan. Op zeer knappe wijze weet Hitchcock in slechts enkele beelden de hoofdpersoon te introduceren aan de kijker.

Het verhaal wordt aangekleed met allerlei micro-narratieven van de buren waarbij de diversiteit van de buren opvalt. Elke buur vertegenwoordigt een belangrijk element van de hollywoodfilm: zo zijn daar de aantrekkelijke, schaars geklede achterbuurvrouw (attractie) en de muzikale buurman (muziek)

Een stijlelement dat sterk opvalt zijn de open ramen waarin de actie deels wordt weerspiegeld. Alsof Hitchcock hiermee wil zeggen dat Jefferson een vrije kijk heeft op hetgeen er gebeurt in de huizen maar de gedeeltelijke reflectie in de ramen geeft de subjectiviteit van het perspectief weer. Niet alles van de handeling wordt door de hoofdpersoon als even belangrijk ervaren. Er worden delen van de handeling gekozen die zijn gelijk onderstrepen. Juist de subjectiviteit creëert in Rear Window de suspense. Maar is deze niet overal sterk genoeg is om de hele film te boeien, slechts de laatste twintig minuten van de film slagen erin om de kijker op het puntje van zijn stoel te laten zitten. Echter bewijst Hitchcock met Rear Window dat hij in staat was om met gebruik van cinematografische middelen het narratief te vergroten, hetgeen hij onderstreepte en overtrof in zijn meesterwerk Vertigo waarbij James Stewart eveneens schittert. Rear Window biedt vooral een venster op Hitchcock's vakmanschap.

Kleine update:

Gisteravond in de Melkweg presenteerde Moss zijn nieuwe album. Daar was ik bij en heb nog een video gemaakt van New Arms van het nieuwe album.

Moss -Never Be Scared/Don't Be a Hero

Dit is niet de eerste recensie die geschreven wordt over het nieuwe album van Moss en het zal ook niet de laatste zijn. Wat zij hebben afgeleverd is namelijk een absolute parel. Waar The Long Way Back een blauwdruk was voor melancholische pop, zo is NBS/DBAH een ruwe diamant. Er wordt meer gebruik gemaakt van synthesizer en ook de basgitaar is een volwaardig instrument in de arrangementen. Het begeleidt niet alleen de stem van Marien maar zet ook zo hier en daar de toon. Over de stem van Marien is ook veel te zeggen. Zijn stem is voorzien van een laag galm waardoor de uithalen goed blijven hangen. Op The Long Way Back werd de luisteraar door de zang meegenomen naar prachtige plekken met in elk hoekje een stukje melodie. Op The Long Way Back zijn de harmonieën verminderd. Het klinkt bij vlagen kaler en killer en elektronischer (I Apologize).Desondanks zijn de nummers wel weer briljant. Hier is een band aan het werk en dat mag iedereen weten. Uitblinkers op dit album: I like the Chemistry, The Comfort, I Apologize en Silent Hill.

Wil je een avondje bank hangen en wegdromen pak dan The Long Way Back, wil je daarentegen een avond keihard gaan zet dan zeker dit album op.

Live zijn ze ook nog steeds goed. De nieuwe nummers doen het erg goed en blijven zeker overeind staan zo bewezen ze gisteravond in de Melkweg. Hopelijk zorgt Never Be Scared/Don't Be a Hero voor de doorbraak die iedereen hen zo gunt.

Deze winter bij SBS

Marco Borsato en zijn vrouw gaan wonen in een rijtjeshuis. Zij moeten zien te overleven met een shag rokende buurman en een tweedehands auto. Zullen zij in leven kunnen blijven of doen ze een beroep op de voedselbank?

http://bit.ly/pepyH

Awkward I

Op het nieuwe Moss album moeten we nog 2 weken wachten maar het album van Akward I komt morgen uit, 14 september. Afgelopen week stond het album al op de luisterpaal en ik kan vertellen dat het een briljant album is. Hele mooie liedjes die je waarschijnlijk wel even de tijd moet geven maar daarna ook prachtig tot bloei zullen komen. Djurre de Haan, de 'nieuwe' bassist van Alamo Race Track heeft het album voornamelijk in zijn eentje gemaakt. Awkward I is begonnen als soloproject maar hij kreeg al snel hulp van Diederik Nomden (ex-Johan, ex-Daryll-Ann). I Really Should Wisper is de titel van de plaat en is vanaf morgen dus verkrijgbaar bij de betere platenboer.

Toscane marathon

Lange stilte op het front. Maar de stilte wordt woest doorbroken door het volgende bericht:

Ja dames en heren! U ziet het goed! Tijdens de septembermarathons wordt ook Toscane herhaald! Ben en La Toyah zijn twee-en-een-half uur te zien op zondag 13 september bij Villa Achterwerk op NED3. De marathon begint om 09:00 uur. Maar let op! Om 10:00 uur wordt de marathon onderbroken, maar we zijn terug om 12:10!

Groot nieuws. Dat wordt weer de hele dag televisie kijken.

Woods x Vivian Girls = The Babies

En zo geschiedde het. Een nieuwe lo-fi popband uit het altijd hippe Brooklyn, New York. Leden van Woods, inmiddels bekend verondersteld, zijn gemixt met leden van Vivian Girls. Eveneens een bandje dat getekend is op het Woodsist label. Het resultaat is zorgeloze pop. Hopelijk komt er een album uit, of op zijn minst een EP, met mooi artwork zoals we van Woodsist releases kunnen verwachten. Nog even de myspace van the Babies spammen: klikkerdeklikkerdeklikendanhebjehippemuziek.

Nieuwe Woods video

Het is een video van het nummer: Where and What are You van het nu al legendarische album Songs of Shame. Enjoy!

Oh lonesome Bob

Bob Dylan is aangehouden door de politie in New Jersey. De agent Kristie Buble vertelt: "We got a call for a suspicious person,'' Buble said. "It was pouring rain outside, and I was right around the corner so I responded. By that time he was walking down the street. I asked him what he was doing in the neighborhood and he said he was looking at a house for sale."

Het wordt nog leuker:

"We see a lot of people on our beat, and I wasn't sure if he came from one of our hospitals or something," Buble said. She asked for identification, but Dylan said he had none. She asked where he was staying and he said his tour buses were parked at some big hotel on the ocean. Buble said she assumed that to be the nearby Ocean Place Conference Resort.

"He was acting very suspicious,'' Buble said. "Not delusional, just suspicious. You know, it was pouring rain and everything."

Uiteindelijk is hij naar het hotel gebracht en was alles weer koek en ei. Het hele verhaal vind je hier

Moss

Op www.myspace.com/moss123 kan je dan eindelijk nieuwe nummers luisteren.

I like the Chemistry is een hit in wording.

Tip van de week: The Loves

Sixties pop van nu waar hier en daar Noel Gallagher om de hoek komt kijken.

Gehele myspace: http://www.myspace.com/lovetheloves

Rain On in New York

Beyond: Woods // Rain On from Ray Concepcion on Vimeo.

Andy Rourke is terug

Andy Rourke, de man die bass speelde in The Smiths heeft een nieuwe band en niet met de minsten. Freebass is een samenwerking van Rourke, Peter Hook (New Order/Joy Division) en Gary Mounfield (Stone Roses). Niet toevallig allemaal bassisten. Het debuutalbum is in de maak maar er staan alvast twee nummers op myspace.

Campagne op de camping

Het filmpje spreekt voor zich:
'' Gaat het aanslaan bij de jeugd?''

- '' Ja!''

De speeltuin van Beck

Beck heeft bijna elke dag wel weer iets leuks op zijn site. Zo kan je Beck's versies horen van Velvet Underground & Nico klassiekers. Erg de moeite waard. Daarnaast brengt Beck nu elke week een akoestische versie van een van de nummers op Modern Guilt. Allereerst Orphans en deze week is Gamma Ray aan de beurt. Ook akoestisch blijken de nummers nauwelijks aan kracht in te boeten.

Orphans

Gamma Ray

De VU covers vind je trouwens op de site van Beck zelf. Klikkerdeklik

Toch wil ik de versie van mijn favoriete nummer van de banaan niet onthouden:

Venus in Furs

God bestaat!

Nou ja, voor de mensen in Vlaardingen althans. In de reportage van VlaardingenTV is ' Don Leo Blokhuis' op bezoek in de stadsbibliotheek. Wat volgt is een stukje onbetaalbare polderjournalistiek. Een ieder die een boek van Leo heeft laten signeren wordt uitvoerig geïnterviewd. Hoogtepunten zijn de momenten dat de Juffrouw van de bibliotheek even mag uitleggen waarom God is neergedaald in Vlaardingen. '' We kijken altijd naar Top2000 à GoGo en dan zie je gewoon dat het een geweldige man is''. Het verhaal zit er goed in: '' omdat wij natuurlijk ook zeg maar als euh product euh... Onder het motto; ''lekker even anders'' heeft discipel Mark Rijsdam in deel 1, rond 4 minuten ook nog even wat beelden gemonteerd die geen snars te maken hebben het onderwerp. Voorbeelden zijn een juigend voetbalteam en een man bij een molen. Let ook even op de weerkaart op 5:32 en het Frans Bauer boek achter de almachtige.

Deel 2 is misschien nog wel leuker. Maarten Kalisvaart heeft de popquiz gewonnen en heeft niet alleen de eer om op VlaardingenTV te schitteren maar hij heeft zelfs een gesigneerd boek met een handtekening.

Het publiek bestaat voor de rest ook uit intellectuelen:

'' wat is je favoriete song?''

- '' Joebie Voortie vind ik errrrg leuk, Elvis..''

Dezelfde man is ook familie van Johan Cruijff waarschijnlijk, hij hanteert in ieder geval dezelfde logica: '' dat verhaal van Jingle Bell vond ik erg leuk, ik weet niet of het waar is dat ze op de arrenslee zitten en dat hij zingt: ik hou m'n meisje op, op mijn slee. Nou volgens mij wisten ze in 1854 nog niet dat er een auto aan kwam en dat een slee zo heette''.

Deel 1:

Deel 2:

Psychedelica

Nieuwe Releases

Het kan nog wel eens moeilijk gaan worden aan het eind van dit jaar om de plaat van het jaar te kiezen. Vorig jaar was dat niet zo moeilijk. Dat was het debuut van Fleet Foxes. De grootste teleurstelling was Vantage Point van dEUS. Ik dacht dat de nummer 1 positie voor de plaat van het jaar al vast lag; Grizzly Bear - Veckatimest. Toch verwacht ik dat na de zomer die positie nog wel eens bedreigd kan worden. Ten eerste komt het Nederlandse bandje Moss met een nieuw album in september, zoals Marien mij terug mailde: ''Ik kan je zeggen dat de 2e plaat erg goed gaat worden''. Daarnaast komt in Augustus het tweede album van The Cave Singers uit. The Cave Singers komen uit dezelfde scene als Fleet Foxes maar zijn niet zo groot. De muziek is folkie en het eerste album was al super goed. Er staan nieuwe nummers op hun myspace (link) en dat belooft veel goeds. Je kan ook het nieuwe nummer Beach House legaal dowloaden door dit bestand op te slaan. Tenslotte komt ook Kurt Vile met wederom een nieuw album. De man brengt toch zeker elk jaar 1 of 2 albums uit. Vorig jaar nog als gitarist van The War On Drugs en zijn soloplaat The Constant Hitmaker. Deze platen werden dit jaar al opgevolgd door God is Saying This To You en in oktober komt Childish Prodigy uit. Kortom veel moois voor onder de kerstboom. 

Moss - Light of my Life

Een mix van Beatlesque pop met een randje 

afgewisseld met multivocale schoonheid.

The Cave Singers - Dancing on our Graves

Goede videoclip die helemaal aansluit bij het 

nummer. Met een wasbord en een gitaar in de

hand trekken zij door het ganze land.

Kurt Vile - Freeway

Ook al komt het nummer uit 2008, toch is het 

voor mij de zomerhit van 2009. Galmende 

vocalen, een tamboerijn en de zang doet

de rest.

Pixies in HMH

Op 13 oktober staat de band Pixies in de Heineken Music Hall ter gelegenheid van het 20 jarig bestaan van het album Doolittle. Je kan dus de hit Debaser verwachten. Persoonlijk vermoed ik dat de HMH een beetje te groot is voor een band die niet bekend staat om hun geweldige reünie optredens. Persoonlijk zag ik liever een tour ter gelegenheid van Surfer Rosa. Maar die plaat is nu 21 jaar oud, niet echt een jaartal om te vieren.

Voorprogramma Fleet Foxes

Er staat een heel goed bandje in het voorprogramma van Fleet Foxes, volgende week in Paradiso. Het heet the Clientele en is een beetje dromerige indiepop. 

Wim vs. Martin

''Jij bent een mooie vrouw''. Waar hebben we dat eerder gezien?

Oxford Collapse stopt!

''After eight years, 450 shows, and four albums, we’ve decided that we’ve reached the end of the line.  To paraphrase the Grateful Dead, “what a long, strange, eye-opening, stomach-bursting, heart-breaking, bittersweet, educational, enlightening, mind-numbing, ‘why-are-we-doing-this-shit?’/‘who-gets-to-do-this-shit?,’ absurd, amazing trip it’s been.”  To paraphrase another sage poet, “you gotta know when to hold ‘em and know when to fold ‘em.” 

Wat moet je daar aan toevoegen. Het was toch een heel behoorlijk bandje op het Subpop-label. Helaas nooit erg groot geworden.  Ter herinnering een clipje van een nummer van het vorig jaar verschenen album Bits.

Lijstjes

Ik heb een lijstje, wanneer er nummers ontbreken hoor ik dat graag. Dat is juist het leuke van lijstjes

Om te beginnen:

Nummers die over Nederland gaan

• Amsterdam – Peter, Bjorn and John
  
• Amsterdam – Coldplay
  
• Holland – Sufjan Stevens
  
• Sad eyed lady of the Lowlands - Bob Dylan (de lage landen)
  
• In the Port of Amsterdam – David Bowie
  
• Amsterdam – John Cale

Deze nummers zijn ook weer goed te recyclen bij het volgende lijstje:

Hoofdsteden 

• Amsterdam – Peter, Bjorn and John
  
• Amsterdam – Coldplay
  
• Amsterdam - John Cale
  
• The Port of Amsterdam - David Bowie
  
• Berlin – Fischer Z
  
• I'm Throwing My Arms Around Paris – Morrissey
  
• New York Town - Woody Guthrie
• London – The Smiths
  
• New York City Cops – The Strokes
  
• Talkin' New York – Bob Dylan
  
• Durango – Bob Dylan
  
• NYC – Interpol
  
• Chicago - Sufjan Stevens
• Lost in Boston - The Walkmen
• *Warszawa - David Bowie
• Het gehele oeuvre van Tokio Hotel, Boston, John Denver
  
• Alles wat uit is uitgebracht op het Capitol label

Het geheel zal ik nog even afsluiten met een filmpje. In de jaren '80 (daar zijn ze weer) was dit een hit. Een draak van en plaat van een band die zich vernoemde naar de hoofdstad van Deutschland:

Berlin - Take my Breath Away

Grizzly Bear

De plaat is uit en er is nu een single met video. Hele toffe video ook.

Nu zijn er nog een paar nummers die het kunnen maken tot mijn

zomerse hitje. De strijd gaat tussen:

Come Saturday - The Pains of Being Pure At Heart en 

Jackie Collins Existential Question Time - Manic Street Preachers.

De twee video's:

Lucy

Lucy uit het Beatles nummer Lucy in the Sky with Diamonds is ernstig ziek. Zij en Julian Lennon waren vroeger vrienden en naar het schijnt heeft Julian een tekening gemaakt van Lucy, wat als inspiratie voor Lucy in The Sky with Diamonds zou zijn geweest. De vrouw hiernaast is Lucy tegenwoordig. Ze is nu 46 jaar. 

Voor meer informatie klik hier.

Hippe opa

Paul McCartney heeft in NME aangegeven dat hij wel zou willen samenwerken met de mannen van MGMT. In zijn eigen woorden: '' I'd like to do dancey stuff''. Ook zou hij graag willen samenwerken met Bob Dylan maar die heeft tot op heden niks van  zich laten horen. 

Hopelijk gaat de samenwerking met MGMT wel door. Wellicht moet Sir Paul de mannen overtuigen door één van hun nummers te coveren. Zoals deze mensen hieronder met hun iPhone al deden.

(80's)

Ze zijn terug hoor, de 80's. Nu waren deze jaren in mijn ogen al een tijdje terug, gelet op de economische crisis van vandaag en de productie van platen. De synthesizer mag weer drie lagen dik en ook flinke uitdossingen kunnen buiten de gaybar rustig gedragen worden. Zo zie bijv. The Killers. Maar Radio 2 doet volgende week nog een beetje extra en organiseert weer de week van de jaren '80. Ongetwijfeld gaat dit weer gepaard met gelul of Rubix Cubes en de crisisjaren. Traditioneel moet de week afgesloten worden met de top 100 van de jaren '80 waarin de grootste draken van platen de hele dag voorbij zullen komen. Een kleine greep uit het lijstje van vorig jaar: 

6. Abba - The Winner Takes it All

13. Falco - Jeanne

21. Queen - I  Want to break Free.

33. Bruce Springsteen - Born in the USA

EN!

38. Europe - The Final Countdown

De bands die, in mijn ogen, het belangrijkst zijn geweest in de jaren '80 voor de verdere ontwikkeling van popmuziek zullen wel weer volledig ontbreken. Terwijl de eerder genoemde crisis toch genoeg goede muziek heeft voortgebracht in de vorm van New Wave. Daarnaast werd Indie geboren. Een band als The Smiths ontbreekt in de lijst en The Cure komt weg met 1 notering.  Waar zijn bands als Dinosaur Jr. en Sonic Youth? Beide bands hebben dit jaar een keurig album afgeleverd. Volgens mij moet je dat soort dingen ook benoemen in een week waarin je het deccenium centraal stelt die voor vele bands van vandaag invloedrijk is geweest. Nog een voorbeeldje: het in alternatieve kringen succesvolle The Pains of Being Pure At Heart. Deze band was er waarschijnlijk nooit geweest zonder een band als The Jesus and Mary Chain. Wanneer je het hebt over de jaren '80 moet je je in mijn ogen, niet beperken tot hitjes en rubix cubes maar kijk ook verder naar de erfenis voor alternatieve muziek. Dan doe je deze jaren in mijn ogen meer recht.

Mag de vlag uit?

Ze is vandaag 46 geworden. De vrouw die haar grote entree maakte in Flodder. Voor vele mannen (vooral bouwvakkers) HET lekkere wijf uit de jaren '80. Nou drie klapjes en een hoera'tje dan maar. Enig respect verdient deze vrouw echter wel. Ondanks haar IQ  (78) houdt zij het toch al heel wat jaren uit in Showbizz-land. Daarnaast is ze al toe aan haar tweede miljonair; ene Ronny Rosenbaum. Fantastisch! fantastisch! Het gaat blijkbaar goed maat Tatjanaaaaa. Als het goed gaat met haar gaat het goed met ons. Helemaal na het nieuws van twee weken geleden dat er toch geen televisieprogramma komt waarbij Tat op zoek gaat naar de nieuwe Tatjana. 

Voor de jarige job een liedje van onze favoriete Kroaat zelf waarin ze het weet te presteren om op vele manieren te zeggen dat ze genoeg heeft van de mannetje. 

50'ers

Op de zender Het Gesprek werd tot een paar maand geleden een muziekprogramma uitgezonden dat werd gepresenteerd door Rick de Leeuw. Rick de Leeuw, u kent hem wel, die man van Tröckener Kecks, die dankzij zijn fantastische muzikale prestaties nu de HEMA reclames mag inspreken. Het programma heette Sgt. Pepper, doelend op de plaat van the Beatles. Nu wil ik het graag even hebben over de uitzending waarin deze band aan de orde komt. Te gast zijn Henk Hofstede (Nits) en Harm Taselaar (bobo van RTL). Het is zonder twijfel hét moment waarop je voor het eerst kennis maakt met de ergste vorm van plaatsvervangende schaamte. The Beatles worden besproken door twee '' fans'' en worden beschreven in clichés waar menig 50'er een puntje aan kan zuigen.

'' John is authentiek''

'' The Beatles hebben de muzikale ontwikkeling verder gebracht'' 

'' Ik wilde zo zijn''

'' Ik was een McCartneyman, ik ben een Lennon man geworden en nu ben ik een Lennon/McCarntneyman''

'' Briljant trompetje''

'' Dan moet je op de grond liggen en zeggen: JEZUS wat mooi!''

'' Ik heb altijd samen gewerkt met mensen''

Door merg en been. Niet in de laatste plaats omdat Harmpje zijn feiten kennis constant ten toon wil spreiden zonder aanleiding. Drieënvijftig minuten lang wordt de kijker getrakteerd op  een volwassen uitvoering van een kinderfenomeen, waarbij de ene 50'er The Beatles altijd iets beter vindt dan de ander. Wanneer je na zo'n 16 minuten ploeteren eigenlijk al genoeg hebt gehad en je je afvraagt waarom er niemand heeft ingegrepen tijdens de opnames, denkt Koning 50'er zijn positie veilig te kunnen stellen door zelf een intro'tje voor te zingen. Sindsdien kan ik Mr. Moonlight niet meer horen.  Om met zijn eigen woorden te spreken: '' een hele nare man''.

Mocht je het filmpje niet goed kunnen zien, klik dan hier

Europese Verkiezingen

Donderdag mag er weer gestemd worden voor het Europees Parlement. Wederom is er weinig bekend over het werk van Europa. Verwacht wordt dan ook, dat er een lage opkomst zal komen. De onwetendheid is, in mijn ogen, een kwestie van nonchalance en desinteresse. Ten tijde van de economische crisis, laaien de anti-Europa sentimenten weer op. Ter illustratie een klein citaat uit het partijprogramma van de Partij voor de Vrijheid: 

'' Stop de miljardenstroom

Nederland is de grootste nettobetaler. Wij willen ons geld terug. Miljarden euro’s aan Nederlands belastinggeld willen we weer gebruiken voor Nederland, niet voor Brussel. Dus geen miljarden meer om de boeren in Polen en Frankrijk te spekken. Geen nieuwe wegen met Nederlands geld aanleggen in Bulgarije en Portugal. Nederlands geld in ons eigen land besteden, zeker in de huidige economische crisis! ''

Daartegenover wil ik een filmpje zetten dat gemaakt is door  Van Kooten en de Bie in de jaren '79/80 en dat gaat over de bezuinigen die toen door gevoerd werden. Let vooral op de passage rond de 0:50 min. 

Anti-Europa sentimenten zijn blijkbaar van alle tijden.

Here We Go Magic

Het jaar is alweer bijna op de helft en tot nu toe zijn er nog weinig albums uitgebracht waar ik erg warm van werd. Tot ik dit weekend op het bandje Here We Go Magic stuitte.  De plaat van deze hippe Brooklynse formatie heeft een duidelijke liedjes kant en een duidelijke 'soundscape' kant.  Het nummer ' Fangela' is één van de beste nummers op het album en typeert het liedje, waar overigens ook al 'sfeer-elementen'  aan toegevoegd zijn. Denk hierbij aan synthesizers en dromerige zang. Let ook eens op de prachtige hoes.

Woods

Driekoppige bandje uit de VS. Om precies te zijn uit Brooklyn, New York. De muziek is het beste te omschrijven als lo-fi folk, wat zoiets wil zeggen als: mooie liedjes waar je je oren voor moet spitsen. Ze hebben een nieuw album uit en die heet Songs of Shame en dit album bevat een paar prachtige liedjes. Het is wellicht wennen dat de gitaren niet altijd even goed gestemd zijn maar dit geeft juist dat beetje charme.  Hieronder vind je een youtube-filmpje van het nummer Twisted Tongue afkomstig van het album songs of shame. 

Examenstress

De examens zijn volop bezig en er is volop sprake van examenstress. Wanneer ik het woord '' examenstress'' hoor vallen kan ik altijd maar aan één ding denken;  een sketch van de Vliegende Panters die is uitgezonden in de tweede serie van Daar Vliegende Panters. Het heeft 1 tip voor examenkanditaten: '' Go your gang and don't be bang'' 

Welkom

Welkom op mijn weblog. Op deze weblog zal ik zeer regelmatig verslag doen van actualiteit, cultuur en media.